Londen; Ah Yeah

De reis naar Londen begon met gepest. Het kaartspelletje wel te verstaan. Om de tijd in de trein naar Hoek van Holland te doden werden al snel de eerste pakken kaarten tevoorschijn gehaald en werden de eerste spelletjes gespeeld. Aangekomen op het eindstation van de trein was het een korte wandeling naar de terminal waar de boot op ons lag te wachten. Kaartjes werden opgehaald en we konden boarden. Aan boord gekomen brachten we snel onze bagage naar de hutten om vervolgens de omgeving te gaan verkennen. Wat vergemakkelijkt werd door de rondleiding die wij van de kapitein kregen. Het kaarten werd hervat nadat iedereen in het restaurant wat gegeten had.

De volgende ochtend was iedereen om 6 uur al op en klaar om van boord te gaan. Na twee uur in de trein gezeten te hebben waren we eindelijk daar: Londen.

Nog slechts een kort ritje met de metro en we kwamen bij ons hostel aan. Snel de bagage weggezet en door met het programma. PWC wachtte op ons. Bij PWC aangekomen kregen we persoonlijke ervaringen te horen over het leven van een Nederlandse medewerker bij PWC Londen.

We haalden een snelle lunch en toen was het tijd voor de presentaties bij TomTom. Hier kregen we vier uitgebreide en gedetailleerde presentaties over het bedrijf. Na de presentaties was iedereen uitgehongerd en we gingen dan ook snel op weg naar de pizzeria waar we zouden gaan eten.

Na allemaal een heerlijk dessert te hebben genuttigd was het tijd om terug te gaan naar het hostel. Bedden werden opgemaakt en koffers opengetrokken. Die avond zijn we met de hele groep door de stad gelopen met een tussenstop bij een Arabisch restaurant voor thee en baklava.

De volgende ochtend was het tijd voor cultuur. Na ontbeten en gedoucht te hebben gingen we op weg naar the Britsh Museum. Hier is ieder zijn eigen weg gegaan omdat we twee uur de tijd hadden alles te zien. Het museum was zo groot dat zelfs twee uur lang niet genoeg was om alles te bekijken. Nadat we nog een rondje door de souvenirwinkel gemaakt hadden gingen we op zoek naar lunch.

Met onze magen gevuld en warme voeten gingen we op weg naar Saatchi Gallery om daar de nieuwste kunst te bekijken.

In de avond waren we te gast in een Libanees restaurant waar we vol gepropt werden met heerlijke gerechten.

De volgende ochtend was het alweer tijd om de koffers te pakken en afscheid te nemen van het hostel. Met nog een middag winkelen in het vooruitzicht vertrokken velen goed gehumeurd richting Oxford Street om daar de laatste ponden uit te geven.

Uiteindelijk was het tijd om de spullen op te halen en richting Harwich te vertrekken. Met vele omleidingen kwamen we daar uiteindelijk aan om weer de terugreis op de boot te maken. Na nog een spontane verjaardagsfeest ging uiteindelijk bij iedereen het licht van vermoeidheid uit.

NEWSFLASH: GEZOCHT VIRESH D. Een minuutje werk eindigde in drama!

GEZOCHT VIRESH D.

Een minuutje werk eindigde in drama!

Zoals al bekend is GBSC dit jaar weer naar Londen geweest. Om de avonden enigszins goed door te brengen is het vanzelfsprekend dat menig studenten hun bedden opmaken bij aankomst in het hostel. Zo ook in onze kamer. Viresh D. weigerde in eerste instantie om zijn bed op te maken. Na vele overtuigingen van zijn kamergenoten besloot D. uiteindelijk ook zijn bed op te maken. Hij was er immers van overtuigd, dat ook hij, net als alle andere, een bedje binnen een minuut kan opmaken. De heer D. was nog geen 20 seconden bezig toen er plotseling een knal klonk. Deze knal volgende met een hoop vallende scherven en lawaai. Het raam van onze hostel is niet meer. En dat allemaal omdat de heer Viresh D. zijn bed wilde opmaken.
Geen zorgen allemaal. Op een schrammetje na heeft Viresh het gelukkig wel overleefd.

Siham Lotfi over Londen:
The Big Ben, Londen eye, de rode dubbeldekkers, de rode telefooncellen,
kerstverlichting en vooral de leuke sfeer. Dat zijn maar een klein aantal woorden om
mijn ervaring tijdens de Londenreis 2010 te omschrijven. Wat mij het meest is
bijgebleven is dat er erg hechte vriendschappen zijn ontstaan en dat de groep een
eenheid was. Mooier kan niet.

-

Xavier Sheikrojan & Magdalena Salama

PR Commissie GBSC