| Verslag Ardennen |
Ardennenweekend | Ardennen 15, 16 en 17 Oktober 2010Vrijdag 15 oktober was het begin van een onvergetelijk, fantastisch weekend in de Ardennen. Ondanks dat er voor de meeste deelnemers een tentamenweek wachtte, waren 32 enthousiaste studenten klaar om te vertrekken. De bus haalde als eerste de studenten van Amsterdam en Utrecht op van het stadionplein. Daar hadden de nieuwe en oude GBSCers elkaar al ontmoet. Daarna gingen we gelijk verder naar Den Haag, waar de bus de studenten uit Rotterdam en Den Haag ophaalde. Toen alle deelnemers in de bus zaten was iedereen klaar om vol enthousiasme het avontuur aan te gaan. In de bus leerde iedereen, die elkaar nog niet kende, elkaar beter kennen. Met veel gelach, geklets, grapjes, muziek en een film vermaakte iedereen zich prima tijdens de 6 uur lang durende reis. Tijdens de reis werden gelijk vriendschappen gesloten en oude vijanden hadden hun strijd geopend. Chaimae schreeuwe dan ook de hele weg ' Weg met Khalid!'. Halverwege stopten we nog om onze benen te strekken en koffie te drinken. Op het pompstation werd er verder gegrapt en verloren we bijna een paar meiden die meewilden met een bus vol met leuke surfers. De jongens vermaakten zich ook prima met een gekke Duitse vrouw, die de hele tijd schreeuwde naar hen.
Rond 12 uur kwamen we eindelijk aan op de locatie waar we de komende 2 dagen zouden slapen. We werden hartelijk verwelkomd door het team van Oxygen en PBM. Na een korte introductie van het weekend, ging iedereen naar bed, om de volgende dag lekker fit te zijn. De volgende ochtend werden we wakker door de frisse ochtendgeur. De uitzicht die je in de avond niet kon zien, zag er in de ochtend indrukwekkend uit. De meesten van ons waren vroeg op en al in het clubhuis om aan een actieve dag te beginnen. Tijdens het ontbijt werd er uitgelegd wat er die dag zou gebeuren en werden we in twee groepen ingedeeld. De eerste groep ging eerst een high-rope course afleggen en de tweede groep ging eerst klimmen en abseilen. Tijdens het klimmen en abseilen draaide het allemaal om vertouwen op je teamgenoten en je angsten overwinnen. De meesten van ons hadden hoogtevrees en durfden het niet in het begin. Anderen vertrouwden elkaar niet helemaal, en waren bang het slachtoffer te worden van een grap. Maar uiteindelijk vertrouwden we elkaar met onze levens en werden we aangemoedigd door onze teamgenoten, wat leidde tot veel onverwachtte en onvergetelijke momenten. Het was een groep doorzetters die ondanks de angst en de kou niet hebben opgegeven en met alles hebben meegedaan. Ook hebben we geleerd dat sommige van ons superkrachten bezaten. Khalid die binnen een minuut de hoge klimmuur kon beklimmen, kreeg de bijnaam Spidermonkey. Was het dankzij zijn superkrachten of acteerde hij gewoon dat hij zo snel kon klimmen? We zullen het nooit weten, maar hij inspireerde wel veel van ons om ook zo snel naar boven te klimmen, en al snel volgden we zijn pad. Na de eerste ronde activiteiten kwamen de groepen bijeen om te lunchen. Bij een warme, gezellige kampvuur at iedereen zijn broodje op tijdens gelach, geklets en onvergetelijke grapjes. Na de lunch ging de tweede groep de high-rope course afleggen, de eerste groep ging klimmen en abseilen en een andere groep fanatiekelingen ging mountainbiken. Tijdens de high-rope course moesten we over een touw lopen dat op 10 meter boven het Ourthe rivier stond. Verder moesten we over touwen, planken en zelfs banden lopen om van de ene naar de andere kant te komen. Daarna gingen we tokkelen. Voor de meesten was dit het engst. Er waren verassend veel mensen met hoogtevrees en het idee dat je alleen aan een touw vast zit is een angstwekkende gedachte. Toch klom iedereen de hoge boom in om aan deze aciviteit mee te doen. Eenmaal boven verstikte o.a Chaimae van de angst en kon ze geen enkele kant meer op. Een kwartier lang hield ze haar groepgenoten op die zaten te wachten op hun beurt, op takken van de boom. Ze konden allemaal haar gejammer horen, maar ze kon geen kant op. Er was geen terugweg, het was nu of nooit! Uiteindelijk ging ze, en na een kleine gil, kon zelfs zij van de uitzicht genieten! Het was heel erg mooi, de uitegestrekte landschap en bomen met in de verte niks dan groen. Na het tokkelen van de tweede groep en het abseilen van de eerste groep kwamen de groepen weer bijeen om terug te gaan naar het clubhuis en chalêts. Terug op de locatie kreeg iedereen de mogelijkheid om even uit te rusten, bij te praten en lekker op te frissen.
Rond 18.00 verzamelden we allemaal bij het clubhuis en konden we beginnen met de barbecue. Iedereen kon zijn eigen vlees pakken en naar buiten gaan om het te grillen/ bakken. Sommigen van ons hadden blijkbaar nog nooit gebarbecued en het vlees viel dan ook steeds op de kolen. Na de barbecue werd er een kampvuur aangestoken en zat iedereen daaromheen. Na een rondje voorstellen kon de entertainment van die avond beginnen. Een paar jongens hadden de vorige avond met kaarten verloren. Hierdoor moesten ze gaan zingen. Met veel trots introduceerde GBSC dan ook de GBSC-Boys! Een boyband met vier van onze eigen leden. Miad, Nazir, Elfier en Mohammed hebben een geweldige versie van het nummer 'We will rock you' gezongen. Ik denk dat we nog heel veel van ze zullen horen... Na het kampvuur ging iedereen naar binnen om te pokeren, dansen, darten, kletsen of om gewoon te 'chillen'. Siham heeft dan ook van alle jongens gewonnen met pokeren, niemand wist dat Sanilda zo goed kon dansen en Chaimae die nog nooit heeft gedart, kan het beter ook nooit meer doen! Na de sluiting van het clubhuis gingen de meeste naar bed, om lekker uit te rusten voor de volgende dag. Maar een groep actievelingen die nog geen slaap hadden of gewoon geen genoeg konden krijgen van de gezelligheid gingen naar de chalet van de jongens om de hele nacht door te kaarten. Er werd de rest van de avond/ morgen ge-ezeld, gepokerd en Iris had een nieuwe spel meegenomen. Het was een verassend leuk spel met veel gevechten, gebrul en gelach. Ik heb nog nooit geweten dat er zo veel kon worden vals gespeeld bij het ezelen. Ik noem geen namen, maar Elfier, Sahin, Khalid en Ilham, daar speel ik nooit meer een potje ezelen mee. Door hun vals gespeel had ik ook nog eens verloren.. De volgende dag kon mijn hele chalet niet wakker worden. We hadden allemaal spierpijn, slaap en pijn. De ontbijttafel was dan ook half leeg. De leden kwamen een voor een met een vermoeiende, maar wel lachende gezicht naar binnen. Het was zondag en dat betekende dat dit ons laatste ochtend zou zijn in de Ardennen. Ons laatste activiteit was het kanoën. Na het ontbijt ging iedereen snel zijn spullen bij elkaar oprapen, in de bus laden en zelf de bus in. We gingen met de bus naar de locatie waar onze 8 km lange kanotrip zou beginnen. In de bus werden snel groepjes van twee gemaakt. Eenmaal aangekomen op de locatie, kregen we een snelle uitleg en kon iedereen met zijn kano de rivier in. Zelfs tijdens het kanoën vermaakte iedereen zich met grapjes, geklets en gezang. Ik kon vanuit mijn kano de hele trip Siham en Khalid 'Berend Botje' horen zingen Veel studenten konden niet zo goed kanoën, of met elkaar communiceren, wat leidde tot veel nattigheid. Het was hilarisch om te zien hoe veel studenten in het water vielen, sommigen zelfs voor de tweede keer! Er leek geen eind te komen aan het kanoën en na een waterval, boomstronk, brug, water en nog meer water zagen we een einde komen aan onze kanotrip. Veel mensen waren opgelucht en anderen konden nog wel een paar kilometer verder. De kanos snel opbergen, frisse nieuwe kleding aan, afscheid nemen van de geweldige begeleiders die ons dit weekend heel erg goed hadden geholpen. Terug naar Nederland.... De meesten van ons wachtte een tentamenweek, een werkweek en zelfs een ontslag. Maar het was het allemaal waard. Het was een weekend van grenzen verkennen, doorzetting, en nieuwe vriendschappen. Kortom was het een reis om nooit te vergeten! -
|




